Debaty sejmoweII Kadencja

Interpelacja w sprawie objęcia podatkiem VAT usług ustawowo zwolnionych na przykładzie najmu

   W oparciu art. 54 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (DzU nr 11, poz. 50, z późn. zm.) dnia 31 marca 1995 r. zostało wydane przez ministra finansów obwieszczenie w sprawie ogłoszenia załączników do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z uwzględnieniem nomenklatury wynikającej z Klasyfikacji Wyrobów i Usług w zakresie usług (DzU nr 44 z 1995 r., poz. 231) z mocą obowiązującą od 1 kwietnia 1995 r. do 31 grudnia 2002 r.    Ustęp 2 obwieszczenia stanowi, że zmiana nomenklatury nie powoduje zmian wysokości opodatkowania podatkiem od towarów i usług po dniu 31 marca 1995 r. W uzasadnieniu do wyroku z dnia 9 marca 2001 r. (sygn. akt III SA 191/00) Naczelny Sąd Administracyjny poddał obwieszczenie ministra finansów krytyce.    Tymczasem podległe panu Urzędy Skarbowe Warszawa-Ursynów nadal stosują ww. obwieszczenie, nakładając obciążenia w zakresie VAT na działalność, która od tych obciążeń jest zwolniona.    Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: przedmiot najmu wynajmowany jest jednemu najemcy w oparciu o jedną umowę najmu. Nieruchomość wynajmowana jest na cele mieszkaniowe. Najemca użytkuje nieruchomość zgodnie z przeznaczeniem, w godzinach pracy wykorzystując 34 m2 powierzchni użytkowej budynku jako siedzibę spółki z o.o. Mieszkańcy domu są pracownikami spółki, jedynymi pracującymi w jej siedzibie. Cały budynek jest jednym lokalem mieszkalnym. Pominięcie tego faktu przez Urząd Skarbowy mogło mieć wpływ na treść pisma znak US.38/VAT-1/1146-W/2002/MX. 32 m2 nie są lokalem w rozumieniu obowiązującego prawa, choćby dlatego, że nie są wydzielone od reszty powierzchni budynku żadnymi ścianami. W rozumieniu bowiem art. 2.2 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkanie˝. Ust. 3 stanowi, iż ˝spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia˝.    Według Klasyfikacji Środków Trwałych oraz Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych ˝o zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem˝, a zatem usługi wynajmu lokali na cele niemieszkalne mieszczą się w zakresie podkategorii PKWiU 70.20.12 ˝Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym, stanowiących majątek własny˝ i jako takie należą do wykazu usług, których świadczenie jest zwolnione od podatku VAT!    W związku z powyższym, jak wynika z pisma Ministerstwa Finansów Departamentu Podatków Pośrednich nr PP3-8218-2652/94/MR, wynajem lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu, jeżeli jest on wykorzystywany włącznie na cele użytkowe czyli nie jest spełniony choćby w części warunek celu mieszkalnego. Interpelując w ww. sprawie, zwracam się do pana z zapytaniami:    1. Czy nie uważa pan, iż przekroczył swoje uprawnienia, wydając ust. 2 przedmiotowego obwieszczenia, co zostało dostrzeżone w doktrynie (por. R. Mastalski, J. Zubrzycki ˝VAT od usług w świetle klasyfikacji GUS˝ ˝Przegląd Podatkowy˝) oraz wytknięte w powołanym wyroku NSA z dnia 9 marca 2001 r. (sygn. akt III SA 191/00)?    2. Czy dalsze stosowanie ust. 2 obwieszczenia jest zgodne z zasadą legalizmu stanowiącą, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa?    3. Czy biorąc pod uwagę, że Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 3 kwietnia 2001 r., sygn. akt K 32/99 OTK 2001/53, w uzasadnieniu do wskazanego wyroku poddał ww. obwieszczenie krytyce, stwierdzając: ˝ minister finansów, wprowadzając do obwieszczenia ust. 2, przekroczył kompetencję wynikającą z upoważnienia ustawowego wyrażonego w art. 54 ust. 3 kwestionowanej ustawy. W stosunku do ust. 2 obwieszczenia uzasadniony byłby wniosek o stwierdzenie niezgodności z art. 7 Konstytucji˝ - nie wydaje się panu konieczne przerwanie stosowania regulacji prawnej ujętej w obwieszczeniu gdyż obowiązujący porządek prawny w tym zakresie wynika z norm rangi ustawowej w postaci załącznika do ustawy?    4. Dlaczego urzędy skarbowe, stosując ww. obwieszczenie, naliczają nienależny podatek VAT od wynajmu nieruchomości na cele użytkowe, w sytuacji gdy działalność polega na wynajmie lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne i jako taka jest zwolniona z podatku VAT (pismo znak: US.38/VAT-1/1146-W/2002/MX?)?    Z poważaniem    Poseł Barbara Marianowska    Tarnów, dnia 19 maja 2003 r.