Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie planowanej zmiany ustaw podatkowych

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przekazaną przy piśmie z dnia 25 października 2001 r. znak SPS-0202-13/01 interpelacją pani poseł Anny Sobeckiej w sprawie planowanej zmiany ustaw podatkowych uprzejmie wyjaśniam.    1. Skala podatku dochodowego, określona w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU z 2000 r. nr 14, poz. 176, z późn. zm.), w swej konstrukcji zawiera kwotę zmniejszającą podatek. W 2001 r. kwota ta wynosi 493,32 zł, co odpowiada dochodowi w wysokości 2596 zł. W uchwalonej przez Sejm RP w dniu 21 listopada 2001 r. ustawie o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne kwota zmniejszająca podatek w 2002 r., zawarta w nowej skali podatkowej, wynosić będzie 518,16 zł. Zatem w przypadku gdy w 2002 r. podatnik uzyska dochód nieprzekraczający kwoty 2727 zł, nie zapłaci podatku dochodowego.    Wprowadzając podatek dochodowy od 1 stycznia 1992 r., wszystkie świadczenia pracownicze, jak również emerytury i renty, także minimalne, zostały ubruttowione, tj. podwyższone o należny podatek, w taki sposób, aby po potrąceniu podatku nie pozostała kwota niższa, niż przed wprowadzeniem podatku.    W związku z powyższym oraz ze względu na aktualny stan finansów publicznych nie przewiduje się wprowadzenia do systemu podatkowego dodatkowego minimum socjalnego, które korzystałoby ze zwolnienia z podatku przede wszystkim ze względu na bardzo duże skutki budżetowe tego rozwiązania.    2. Ulga dotycząca możliwości odliczania od podatku wydatków poniesionych na odpłatne świadczenia zdrowotne zawarta była w art. 27a ust. 1 pkt 3 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000 r. Ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (DzU nr 104, poz. 1104) ulga ta została zlikwidowana, z jednoczesnym wprowadzeniem okresu przejściowego na 2001 r. Dlatego też podatnik, który poniósł w 2001 r. wydatki na odpłatne świadczenia zdrowotne, wymienione w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej - udzielone przez niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej, a także przez lekarzy i lekarzy dentystów prowadzących praktykę indywidualną zgodnie z przepisami o zawodzie lekarza lub o wykonywaniu praktyki dentystycznej, ma prawo do odliczenia tych wydatków na podstawie przepisu art. 7 ust. 25 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.    3. Likwidacja tzw. dużej ulgi budowlanej, w mojej ocenie, nie spowoduje zwiększenia zastoju na rynku budowlanym, ponieważ przewiduje się wprowadzenie nowej ulgi związanej z wydatkami na własne cele mieszkaniowe. Ulga ta będzie polegać na odliczeniu od dochodu podatnika wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytów (pożyczek) zaciągniętych na zaspokojenie potrzeb mieszkanowych związanych z:    1) budową budynku mieszkalnego, albo    2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo    3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo    4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne, w wyniku której powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach Prawa budowlanego.    Proponowane rozwiązania spowodują obniżenie kosztów kredytu, a tym samym tańszą obsługę finansową inwestycji związanej z zaspokojeniem własnych potrzeb mieszkaniowych podatników.    4. W myśl art. 5 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagradzaniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (DzU nr 20, poz. 101, z późn. zm.) osoby odwołane z kierowniczych stanowisk państwowych zachowują prawo do dotychczasowego wynagrodzenia przez okres 3 miesięcy. Okres ten należy traktować tak, jak okres wypowiedzenia stosunku pracy. Z istoty sformułowania powyższego artykułu wynika, że ten rodzaj świadczenia nie stanowi odprawy.    W dniu 1 czerwca 2000 r. weszła w życie ustawa z 3 marca 2000 r. o wynagrodzeniach osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (DzU nr 26, poz. 306, z późn. zm.). Mocą tej ustawy wprowadzono maksymalne pułapy wysokości wynagrodzeń dyrektorów przedsiębiorstw państwowych oraz wynagrodzeń prezesów i członków zarządów jednoosobowych spółek skarbu państwa oraz spółek, w których udział skarbu państwa przekracza 50% kapitału akcyjnego/udziałowego.    Umożliwiło to ministrowi skarbu państwa ustalenie wysokości miesięcznego wynagrodzenia na maksymalnym poziomie do sześciokrotności średniej przeciętnego wynagrodzenia (z działu przedsiębiorstw za poprzedni kwartał, bez wypłat z zysku), opublikowanego przez Główny Urząd Statystyczny. Ustalenie przedziałów poziomu wynagrodzeń dla zarządzających ww. podmiotami gospodarczymi zostało opracowane w oparciu o poziom zatrudnienia w przedsiębiorstwie.    Jak już wyżej wspomniano sześciokrotność stanowi maksymalny pułap możliwego do ustalenia wynagrodzenia. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, ażeby uzależnić pensję dyrektorów przedsiębiorstw państwowych od wyników finansowych firmy. Jest to idea godna poparcia, jednakże kwestie te nie leżą w kompetencji ministra finansów, lecz ministra skarbu państwa.    5. Obecnie nie przewiduje się likwidacji opodatkowania dochodów w formie karty podatkowej.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Irena Ożóg    Warszawa, dnia 28 listopada 2001 r.