Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wielkości transferów finansowych z Polski za granicę w konsekwencji niektórych zagranicznych inwestycji bezpośrednich i usług zagranicznych w Polsce po 1988 r.

   Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do interpelacji poselskiej pana posła Janusza Dobrosza w sprawie wielkości transferów finansowych z Polski za granicę w konsekwencji niektórych zagranicznych inwestycji bezpośrednich i usług zagranicznych w Polsce po 1988 r., przesyłam informacje dotyczące inwestycji zagranicznych w Polsce. Mam nadzieję, że będą one uzupełnieniem odpowiedzi ministra finansów na ww. interpelację.    Skumulowana wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Polsce do dnia 31 grudnia 1999 r. (według danych Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych) wyniosła 38 912,6 mln USD.    Narastającą wartość tych inwestycji w poszczególnych latach od 1989 r. przedstawia poniższe zestawienie:    1989 r. 8 mln USD,    1990 r. 105 mln USD,    1991 r. 324 mln USD,    1992 r. 1408 mln USD,    1993 r. 2828 mln USD (inwestycje powyżej 1 mln USD),    1994 r. 4321 mln USD (jw.),    1995 r. 6832 mln USD (jw.),    1996 r. 14 027 mln USD (jw.),    1997 r. 20 588 mln USD (inwestycje ogółem),    1998 r. 30 651 mln USD (jw.),    1999 r. 38 913 mln USD (jw.).    Opierając się na danych PAIZ publikowanych od 1993 r., w poniższej tablicy przedstawiono wartości bezpośrednich inwestycji zagranicznych (w mln USD) w wymienionych przez pana posła sektorach, przy czym pragnę zaznaczyć, że od 1997 r. wartość ubezpieczeń i wszelkich usług finansowych ujmowana jest przez agencję łącznie w sekcji ˝Pośrednictwo finansowe˝. Sektor 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Przemysł ogółem 1700 2588,6 4324,4 7482,9 11 042,0 15 912,1 17 318,4 Finanse/pośrednictwo finansowe 369 817,8 1278 2522,9 3130,4 4802,9 7861,8 Ubezpieczenia 4 4 16 29,7 * * * Rolnictwo 8 8 9 15 15 24 30,1    Instytucją, która prowadzi monitoring zagranicznych inwestycji w Polsce jest Państwowa Agencja Inwestycji Zagranicznych (PAIZ). Monitoring odbywa się na podstawie ankiet wysyłanych przez agencję do dużych inwestorów, którzy ulokowali w naszym kraju co najmniej milion dolarów i dotyczy wyłącznie inwestycji bezpośrednich, a więc długoterminowych, będących źródłem przyszłych zysków z działalności gospodarczej. Pragnę jednakże zaznaczyć, iż z uwagi na zindywidualizowany charakter informacji przekazywanych przez poszczególnych inwestorów, PAIZ jak dotychczas nie prowadziła i nie publikowała danych ukazujących skalę inwestycji typu ˝greenfield˝. W chwili obecnej dostępne są na ten temat jedynie bardzo ogólne informacje - głównie wypowiedzi prezesa agencji - z których wynika, że inwestycje ˝od zera˝ stanowiły w 1999 r. 52% zagranicznych środków zainwestowanych w Polsce i wobec zwiększających się wpływów z prywatyzacji z udziałem inwestora zagranicznego założyć można, iż nastąpi spadek zainteresowania inwestorów prowadzeniem w Polsce działalności od podstaw.    Zgodnie z regułami otwartego rynku i z zasadą wolnej konkurencji rząd nie ma wpływu na decyzje inwestorów, zwłaszcza reprezentujących kapitał zagraniczny. Nie można zatem mówić o ˝kierowaniu˝ kapitałem zagranicznym, który chętniej niż prywatyzację założycielską wybiera drogę bezpośrednich inwestycji zagranicznych.    Na mocy art. 44 załącznik XIId do Układu Europejskiego ustanawiający stowarzyszenie pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, nabywanie majątku państwowego w procesie prywatyzacji zostało wyłączone spod zasad traktowania narodowego, co oznacza możliwość stosowania prawnych ograniczeń nabywania tego majątku przez podmioty zagraniczne (w okresie 10 lat od wejścia w życie układu, tj. do końca lutego 2004 r.). Należy mieć jednak na względzie, że w skali globalnej istnieje bardzo silna rywalizacja państw, które konkurują ze sobą o pozyskanie nowych inwestycji zagranicznych. Jest to jedna z przyczyn, dla których faktyczne ograniczenia prawa w dostępie do prywatyzowanego majątku państwowego są stosunkowo mało znaczące i mają charakter wygasający. Niemniej jednak w znacznej ilości przypadków prywatyzowania poszczególnych przedsiębiorstw lub branż gospodarki stosuje się ograniczenia swobody decyzji w najważniejszych kwestiach, np. wymóg akceptacji przez skarb państwa najistotniejszych decyzji w sprywatyzowanych przedsiębiorstwach sektora tytoniowego. Wiele wskazuje na to, że metoda ta zostanie zastosowana także i w innych przypadkach np. w sektorze spirytusowym czy cukrownictwie.    Trzeba jednak pamiętać, że Polska zobowiązała się do przeprowadzenia zmian w prawie, zmierzających do równego traktowania podmiotów krajowych i inwestorów z krajów Unii Europejskiej.    Z poważaniem    Minister    Andrzej Chronowski    Warszawa, dnia 22 grudnia 2000 r.