Debaty sejmoweII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie działalności przewodniczącego Komitetu Kinematografii

   W odpowiedzi na interpelację pana posła Piotra Gadzinowskiego w sprawie działalności przewodniczącego Komitetu Kinematografii uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień:    Ad 1. W 1991 r. toczyło się postępowanie przeciwko dyrektorowi Instytucji Filmowej Dystrybucji Filmów ˝Odra-Film˝ we Wrocławiu panu Witoldowi Ochmanowi, którego przedmiotem było skopiowanie w 1989 r. przez tę instytucję, niezgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim z 1952 r., 408 kaset wideo. Tadeusz Ścibor-Rylski nie pełnił w owym czasie funkcji kierownika tej jednostki, lecz należał do jej 5-osobowego kierownictwa. Postępowaniem zostało objęte całe kierownictwo firmy. Postępowanie zakończyło się umorzeniem.    Ad 2. Przewodniczący Komitetu Kinematografii reaguje na wszelkie przypadki naruszania prawa przez osoby zarządzające instytucjami filmowymi, zarówno ujawnione w trakcie własnych kontroli, jak i sygnalizowane (w różnych formach). W miarę potrzeb stosowane są środki dyscyplinarne, a nawet zawiadamianie prokuratora.    Przewodniczący Komitetu Kinematografii, wyrażając zgodę na utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ˝Helios˝ z udziałem Państwowej Instytucji Filmowej ˝Helios-Film˝, nie uczynił tego na rzecz p. Czesławy Bruziak. W decyzji z 19 lipca 1996 r. mowa jest o wspólnikach, którymi oprócz instytucji filmowej mieli być: Centrum Filmowe ˝Helios 2000˝, Muzeum Kinematografii i pracownicy PIF ˝Helios-Film˝.    Wśród pracowników instytucji, którzy objęli udziały w spółce znalazła się pani Czesława Bruziak, była księgowa ˝Helios-Film˝. Najwyższa Izba Kontroli nigdy nie polecała zwolnić z pracy głównej księgowej, a jedynie sugerowała rozważenie dalszego jej zatrudniania na tym stanowisku. Sugestia ta kierowana była do kierownika jednostki kontrolowanej. Poza dyrektorem instytucji filmowej wszyscy jej pracownicy są zatrudniami przez kierownictwo instytucji. (Notabene zarzut Najwyższej Izby Kontroli dotyczący wystawiania fikcyjnych dokumentów przez p. Czesławę Bruziak uznany został przez Sąd Rejonowy w Łodzi za bezzasadny, a ww. w marcu 1998 r. - uniewinniona).    Z aktu notarialnego umowy Spółki ˝Helios˝ z dnia 31 lipca 1996 r. wynika następująca struktura udziałów w spółce:    - PIF ˝Helios-Film˝ - 132 udziały    - Centrum Filmowe ˝Helios 2000˝ - 128 udziałów    - osoby fizyczne - 140 udziałów.    Według umowy przedmiotem działania Spółki ˝Helios˝ jest m.in.:    - działalność wydawnicza, poligrafia i usługi z nią związane, reklama, promocja, działalność związana z filmem i przemysłem wideo, produkcja programów radiowo-telewizyjnych.    Ad 3. Instytucje filmowe są jednostkami samodzielnie gospodarującymi środkami finansowymi (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii). Instytucja ˝Film Polski˝ kompletuje delegacje polskiej kinematografii na międzynarodowe festiwale i przeglądy po akceptacji zgłaszanych kandydatur przez Radę Promocji - gremium doradcze dyrektora instytucji.    Jak wynika z informacji otrzymanej z Instytucji ˝Film Polski˝ pan Arkadiusz Kośmider, scenograf filmowy, plastyk, wykonywał na podstawie umów o dzieło zawartych z ˝Filmem Polskim˝ prace związane z projektowaniem, urządzaniem i wystrojem stoiska tej instytucji na targach filmowych przy międzynarodowych festiwalach filmowych w Berlinie i w Cannes oraz projekty graficzne ulotki reklamowej i katalogu wydanego z okazji 50-lecia MFF w Cannes.    W związku z realizacją ww. umów pan Arkadiusz Kośmider wyjeżdżał dwukrotnie na koszt ˝Filmu Polskiego˝ w celu montażu i nadzoru nad dekoracją stoiska na targach filmowych. Łączny koszt delegowania wyniósł 2079,17 zł (w tym w Cannes - 3 dni, w Berlinie - tylko zwrot kosztów podróży).    Minister    Joanna Wnuk-Nazarowa    Warszawa, dnia 3 kwietnia 1998 r.