Debaty sejmoweII Kadencja

Interpelacja w sprawie stosowania przepisów rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 9 czerwca 2003 r. dotyczącego standardów obciążenia pracą kuratora zawodowego

   Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z § 2 art. 147 Ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 2001 nr 98, poz.1070) w zw. z art. 1 ustawy o kuratorach sądowych. (Dz.U. z 2001 nr 98, poz.1071 z późn. zm.) w sądach działają kuratorzy sądowi (kuratorzy rodzinni i kuratorzy dla dorosłych), którzy stanowią służbę kuratorską i realizują określone przez prawo zadania o charakterze wychowawczo-resocjalizacyjnym, diagnostycznym, profilaktycznym i kontrolnym, związane z wykonywaniem orzeczeń sądu, przyczyniając się bez wątpienia do wzrostu bezpieczeństwa publicznego.    W czasie dyżuru poselskiego przedstawiciele Krajowego Stowarzyszenia Zawodowych Kuratorów Sądowych Oddział Terenowy w Toruniu przybliżyli mi problematykę pracy zawodowej kuratorów sądowych. Kuratorzy zawodowi dla dorosłych i kuratorzy zawodowi rodzinni wykonują około 7300 orzeczeń sądów karnych i rodzinnych, co oznacza, że mają bezpośredni kontakt z 30.000 mieszkańców miasta Torunia i okolicznych gmin. Z kuratorami zawodowymi współpracują kuratorzy społeczni. Statystycznie na jednego kuratora zawodowego przypada około 175 spraw. W skali kraju kuratorzy sądowi podejmują działania wobec 1 miliona 500 tys. osób. Zgodnie z obowiązującym od 19.07.2003 r. rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 czerwca 2003 r. w sprawie standardów obciążenia pracą kuratora zawodowego (Dz. U. z 2003 r. nr 116, poz. 1100) na jednego kuratora zawodowego rodzinnego przewidziane jest 100 spraw, a dla kuratora zawodowego dla dorosłych 120 spraw. Znacznie przekroczony standard obciążenia pracą kuratorów nie tylko jest sprzeczny z prawem, ale również niewątpliwie wpływa negatywnie na jakość pracy kuratorów, którzy wobec takiego przeciążenia nie są w stanie efektywnie i skutecznie wykonywać kary i środki nieizolacyjne. Uzyskanie przez kuratorską służbę sądową - według opinii Krajowej Rady Kuratorów - docelowo 6.000, a rocznie 300 etatów pozwoliłoby w krótkim czasie osiągnąć poprawę skuteczności wykonywania nieizolacyjnych środków, tak by ich dolegliwość była odczuwalna dla podsądnych i spotykała się z uznaniem w społeczeństwie. Warto też podnieść, że efektywna praca kuratorów oznacza, że mniejszy procent skazanych powróci na drogę przestępstwa. Tym samym w dalszej perspektywie skuteczna praca kuratorów oznacza mniejszy koszt dla państwa.    Panie Ministrze,    - jakie dostrzega pan możliwości zwiększenia środków na utworzenie nowych etatów dla kuratorów zawodowych?    - czy podczas kształtowania polityki karnej państwa uwzględnia się problem deficytu etatów kuratorów zawodowych?    Z poważaniem    Poseł Tomasz Lenz    oraz grupa posłów    Toruń, dnia 9 stycznia 2006 r.